{"id":2276,"date":"2010-09-17T04:21:07","date_gmt":"2010-09-17T07:21:07","guid":{"rendered":"http:\/\/blog.opovo.com.br\/sincronicidade\/?p=2276"},"modified":"2010-09-17T04:21:07","modified_gmt":"2010-09-17T07:21:07","slug":"conversao-e-autoaceitacao","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/2010\/09\/17\/conversao-e-autoaceitacao\/","title":{"rendered":"Convers\u00e3o e autoaceita\u00e7\u00e3o"},"content":{"rendered":"<p><span style=\"color: #800080\"><a rel=\"attachment wp-att-2277\" href=\"http:\/\/blog.opovo.com.br\/sincronicidade\/conversao-e-autoaceitacao\/dom-laurence-freemnan_1\/\"><\/a><\/span><\/p>\n<div><em><span style=\"color: #993300\"><\/span><\/em><\/div>\n<p><em><span style=\"color: #993300\"><\/p>\n<div id=\"attachment_2286\" style=\"width: 188px\" class=\"wp-caption alignleft\"><a rel=\"attachment wp-att-2286\" href=\"http:\/\/blog.opovo.com.br\/sincronicidade\/conversao-e-autoaceitacao\/dom-laurence-freeman_2-2\/\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-2286\" class=\"size-full wp-image-2286\" src=\"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/themes\/veen\/assets\/images\/transparent.gif\" data-lazy=\"true\" data-src=\"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/uploads\/sites\/29\/2010\/09\/Dom-Laurence-Freeman_21.jpg\" alt=\"\" width=\"178\" height=\"200\" data-srcset=\"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/uploads\/sites\/29\/2010\/09\/Dom-Laurence-Freeman_21.jpg 178w, https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/uploads\/sites\/29\/2010\/09\/Dom-Laurence-Freeman_21-120x135.jpg 120w\" data-sizes=\"auto, (max-width: 178px) 100vw, 178px\" \/><\/a><p id=\"caption-attachment-2286\" class=\"wp-caption-text\">Dom Laurence Freeman<\/p><\/div>\n<p>O \u201caguilh\u00e3o na carne\u201d de Paulo permanece parte de seu mist\u00e9rio pessoal. Tratava-se de um impedimento f\u00edsico ou at\u00e9 moral? S\u00e3o as imperfei\u00e7\u00f5es humanas desses her\u00f3is da f\u00e9, como a fraqueza sexual de Martin Luther King ou a longa luta de Mahatma Gandhi consigo mesmo, que podem torn\u00e1-los ainda mais convincentes e confi\u00e1veis. Com eles aprendemos que a convers\u00e3o n\u00e3o diz respeito \u00e0 perfei\u00e7\u00e3o. Diz respeito \u00e0 descoberta de nossa bondade humana essencial e da confian\u00e7a de que, apesar de nossas fraquezas e falhas, somos aceit\u00e1veis, e at\u00e9 louv\u00e1veis, diante de Deus. Ent\u00e3o, por que n\u00e3o de n\u00f3s mesmos? Ela \u00e9 o come\u00e7o da cura do \u00f3dio por si mesmo. Por meio da aceita\u00e7\u00e3o de si, a convers\u00e3o deve, por fim, completar toda a pessoa, intelectual, moral, religiosa e emocionalmente. Trata-se de um processo de mudan\u00e7a, por vezes dr\u00e1stico e imediato, por vezes gradual e mundano.<\/p>\n<p><\/span><\/em><\/p>\n<div class=\"mceTemp\"><em><span style=\"color: #993300\">Laurence Freeman<\/span><\/em><\/div>\n<div class=\"mceTemp\"><span style=\"color: #993300\"><em>\u00a0<\/em><\/span><\/div>\n<div class=\"mceTemp\"><span style=\"color: #993300\"><em>[Freeman, Laurence.<\/em> <strong>Jesus, o mestre interior<\/strong><em>. Tradu\u00e7\u00e3o Valter Lellis Siqueira; revis\u00e3o da tradu\u00e7\u00e3o Marina Appenzeller; revis\u00e3o t\u00e9cnica Dom Anselmo Nemoyane. \u2013 S\u00e3o Paulo: Martins Fontes, 2004, p. 205.]<\/em> \u00a0<\/span><\/div>\n<p><span style=\"color: #000000\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p><span style=\"color: #000000\">A convers\u00e3o \u00e9 uma quest\u00e3o que\u00a0tem ocupado boa parte das <\/span>minhas reflex\u00f5es nos \u00faltimos anos. Tenho me perguntado muitas vezes o que \u00e9, exatamente, a convers\u00e3o. A pergunta n\u00e3o se presta a respostas f\u00e1ceis e simples. Em minhas pesquisas a prop\u00f3sito do assunto, um dos autores que me\u00a0proporcionou, at\u00e9 o momento, um dos melhores insights foi Dom Laurence Freeman, monge beneditino que tem se dedicado \u00e0 pr\u00e1tica e divulga\u00e7\u00e3o da medita\u00e7\u00e3o crist\u00e3, mestre por quem tenho um imenso carinho e admira\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>Durante muito tempo confundi convers\u00e3o com perfei\u00e7\u00e3o, tomando, inclusive, uma palavra pela outra. Para mim o convertido tinha que ser, necessariamente, uma pessoa perfeita. Somente quando li <em>Jesus, o mestre interior<\/em>, o bel\u00edssimo e t\u00e3o s\u00e1bio livro de Dom Laurence, foi que percebi que estava equivocado.<\/p>\n<p>Na verdade, convers\u00e3o talvez n\u00e3o implique exatamente em perfei\u00e7\u00e3o, mas em inteireza. O convertido seria, nesse sentido, um ser que se tornou \u00edntegro e, portanto, completo. Equivocadamente, por\u00e9m, \u00e0s vezes pensamos que, para nos convertermos, temos que eliminar partes nossas que, por representarem o nosso lado mais obscuro, nos negamos a aceitar. Preferimos ent\u00e3o, em nome de uma suposta perfei\u00e7\u00e3o, amput\u00e1-las ou neg\u00e1-las. Ora, na verdade, quem assim procede est\u00e1 apenas aumentando o\u00a0 seu n\u00edvel de imperfei\u00e7\u00e3o e, portanto, tornando mais distante a possibilidade de convers\u00e3o.<\/p>\n<p>Para abordar o assunto, Dom Laurence se vale de uma passagem de S\u00e3o Paulo que elegi h\u00e1 muito tempo como uma das mais belas passagens b\u00edblicas. Se eu tivesse que elencar apenas dez epis\u00f3dios que eu considerasse os mais marcantes de toda B\u00edblia, este seria um dos primeiros a serem apontados, sem sombra de d\u00favida. Refiro-me \u00e0 segunda Ep\u00edstola aos Cor\u00edntios, cap\u00edtulo 12, vers\u00edculos 7 a 10. Neste trecho, encontra-se tamb\u00e9m um dos mist\u00e9rios ainda insol\u00faveis da vida paulina, o conhecido \u201caguilh\u00e3o na carne\u201d, que muita tinta j\u00e1 fez jorrar da pena de exegetas na v\u00e3 tentativa de elucid\u00e1-lo. Eis o que escreveu o ap\u00f3stolo dos gentios: \u00a0<\/p>\n<p><em>J\u00e1 que essas revela\u00e7\u00f5es eram extraordin\u00e1rias, para eu n\u00e3o me encher de soberba, foi-me dado<\/em><\/p>\n<div id=\"attachment_2279\" style=\"width: 190px\" class=\"wp-caption alignright\"><a rel=\"attachment wp-att-2279\" href=\"http:\/\/blog.opovo.com.br\/sincronicidade\/conversao-e-autoaceitacao\/sao-paulo\/\"><em><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-2279\" class=\"size-full wp-image-2279\" src=\"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/themes\/veen\/assets\/images\/transparent.gif\" data-lazy=\"true\" data-src=\"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/uploads\/sites\/29\/2010\/09\/sao-paulo.jpg\" alt=\"\" width=\"180\" height=\"266\" data-srcset=\"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/uploads\/sites\/29\/2010\/09\/sao-paulo.jpg 180w, https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-content\/uploads\/sites\/29\/2010\/09\/sao-paulo-120x177.jpg 120w\" data-sizes=\"auto, (max-width: 180px) 100vw, 180px\" \/><\/em><\/a><p id=\"caption-attachment-2279\" class=\"wp-caption-text\">S\u00e3o Paulo<\/p><\/div>\n<p><em>\u00a0um aguilh\u00e3o na carne \u2013 um anjo de Satan\u00e1s para me espancar \u2013 a fim de que n\u00e3o me encha de soberba. A esse respeito tr\u00eas vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim. Respondeu-me, por\u00e9m: \u201cBasta-te a minha gra\u00e7a, pois \u00e9 na fraqueza que a for\u00e7a manifesta todo o seu poder\u201d. Por conseguinte, com todo o \u00e2nimo prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que pouse sobre mim a for\u00e7a de Cristo. Por isto, me comprazo nas fraquezas, nos opr\u00f3brios, nas necessidades, nas persegui\u00e7\u00f5es, nas ang\u00fastias por causa de Cristo. Pois quando sou fraco, ent\u00e3o \u00e9 que sou forte.<\/em><\/p>\n<p>A \u00faltima frase oferece um dos mais encantadores paradoxos que a literatura crist\u00e3 nos legou. Tomando como refer\u00eancia as pondera\u00e7\u00f5es de Dom Laurence Freeman, amparadas nas palavras de Paulo, talvez possamos concluir que somente aceitando \u2013 e, mais que isso, integrando &#8211; o que de mais fraco e reles existe em n\u00f3s, possamos, ent\u00e3o, falar em aut\u00eantica convers\u00e3o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O \u201caguilh\u00e3o na carne\u201d de Paulo permanece parte de seu mist\u00e9rio pessoal. Tratava-se de um impedimento f\u00edsico ou at\u00e9 moral? S\u00e3o as imperfei\u00e7\u00f5es humanas desses&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":50,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"class_list":["post-2276","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-15-o-caminho-da-individuacao"],"amp_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2276","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/users\/50"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2276"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2276\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2276"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2276"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.opovo.com.br\/sincronicidade\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2276"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}